مناطق حفاظت شده و زیست کره ارزشمند هرمزگان

ذخیره گاه زیست کره : مناطق حفاظت شده طبیعی-زیستی بین‌المللی هستند که علاوه بر حفاظت، دستاوردهایی نظیر ارائه سایتهای مطالعاتی کم‌نظیر به دانشمندان و تجربه مهارت انسان در پشتیبانی از توسعه پایدار را نمایان می‌سازند. 

منطقه حفاظت شده گنو

منطقه حفاظت شده گنو در استان هرمزگان، این منطقه ی حفاظت شده با وسعت در حدود ۴۳ هزار هکتار یکی از سیزده ذخیره گاه زیست کره در ایران است. در شمال‌غربی بندر عباس قرار دارد و با آب‌وهوای مطبوع سرزمینی کوهستانی، از جمله مناطقی است که کمتر شناخته شده‌اند. از نظر آب و هوایی با فضای مرسوم و معمول تفاوت دارند.

موقعیت : منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ گنو توسط کوه گنو احاطه شده، کوهستانی تک و مجزا که از خلیج فارس سر برافراشته است. در ۳۰ کیلومتری شمال غربی بندرعباس در استان هرمزگان واقع شده‌است.

ویژگی : کوه گنو، به سبب داشتن آب و هوای سرد، برف‌خیز بودن و دامنه‌هایی سرسبز با آب و هوای مطبوع، از سال ۱۳۲۰ مورد توجه مردم بندرعباس بوده است. در طول این سال‌ها ساکنان شهر برای فرار از گرما، به مناطق ییلاقی کوه گنو مانند کهنوج، باغ کاشان و چاهو سفر می‌کرده‌اند. منطقه گنو ازنظر تنوع گیاهی و جانوری و آب و هوای مطبوع، کوه‌ها و دره‌ها بی‌نظیر است. کوه گنو ۲ قله بزرگ به نام نصیری و بازگرد دارد. بلندترین نقطه را تشکیل می‌دهند و از انواع درختان جنگلی و بوته‌های دارویی پوشیده شده‌اند. درختان انگور، سیب، نارنج و خرما از مهم ترین انواع پوشش درختی منطقه هستند. از معروف ترین چشمه های آب گنو می توان به : آبگرم گنو، انارون، تنگ باغ، هو تلخ، خرگو، سلکوه و … اشاره کرد.

منطقه حفاظت شده گنو با کوههایی سربرافراشته به دلیل داشتن هوایی مطبوع در تابستان مامن اهالی مناطق اطرافش می باشد.
منطقه حفاظت شده گنو

گونه های جانوری : مهم ترین آن ها عبارتند از : بزکوهی، آهو، روباه و کفتار

اگر به استان هرمزگان سفر کردید دیدار از این منطقه سرسبز را در برنامه سفر خود جای دهید. فراموش نکنید با محیط زیست استان هماهنگ نماید. این منطقه از نظر مکانی در مسیر اصلی بندرعباس به سیرجان از شرق و مسیر بندرعباس به بندر لنگه از جنوب گنو محدود شده است.

منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ حرا و تالاب بین‌المللی خور خوران

اکنون می خواهیم از منطقه حفاظت شده دیگری در هرمزگان صحبت کنیم، درختان سرسبز ساحلی مانگرو یا حرا  که در حوالی جزیره قشم، جزیره هرمز و بندر خمیر در استان هرمزگان قرار دارد با آبراهه‌های جذاب و دیدنی همراه با پرندگان زیبا و طبیعت بکرش از مراکز گردشگری و دیدنی استان هرمزگان می‌باشد. قسمتی از آن به دلیل اهمیت بین‌المللی به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره حرا شناخته می‌شود.

تالاب حفاظت شده خورخوران که به دلیل اهمیت زیادش بخشی از آن به عنوان زیست کره حرا معرفی شده است.
منطقه و تالاب حفاظت شده خورخوران

درختان حرا فواید زیادی دارند از جمله شیرهٔ درون آوندهای آن ها برای درمان بیماری خشکی که بیماری پوستی مطرحی در هرمزگان است مورد استفاده قرار می گیرد. حرا، گیاهی از خانواده شاه پسند است. دانه آن روی درخت مادر می روید و نهال تولید می کند. سپس از درخت جدا می شود و داخل مرداب می افتد.
این درختچه در ناحیه خلیج فارس در سواحل و مرداب های ساحلی عربستان و نوار جنوبی ایران می روید. به این گیاه در بندرعباس حرا، در بلوچستان تمر و در بعضی از نقاط، تول اتلاق می شود. دامپروران جزيرهٔ قشم از برگ اين درخت به عنوان غذای دام و چهارپايان خود استفاده مى‌کنند. وسعت اين جنگل نسبت به گذشته رو به سوی کاهش می باشد.  

به مناطقی که پوشش درخچه ای حرا دارند، در اصطلاح خور گفته مى‌شود.‌ عمق آب اغلب از چیزی در جدود ۳ متر تجاوز نمى‌کند و خاک نيز بسيار شور می باشد. در شرایط آب و هوایی سخت گرم و شرجی جنوب و آب و خاک شور جنوب واقعا باید گفت درختان حرا بسیار درختان مقاومی هستند. قاعدتا شرایطی جز این برای رشد ونمو آن ها قابل قبول نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *